Berlingo gure Learning Journey otsailaren 23an hasi zen ideia argi batekin: ingurune ezagunetik ateratzea, gure proiektuak testuinguru erreal batean probatzeko. Martxoaren 20ra arte, hiria ez zen soilik gure helmuga izan, baizik eta bizi, lan egin eta ikasi genuen agertokia. Hilabete horretan teoria praktikaren ordez aldatu genuen. Berlinek mugitzera behartu gintuen, azkar huts egitera eta etengabe egokitzera. Bilera, ekitaldi eta elkarrizketa bakoitza merkatu desberdin baten barruan eraikitzen ari garena nola egokitzen den edo ez ulertzeko aukera bihurtu zen. Gehiago entzuten, hobeto baliozkotzen eta erabakiak ziurtasun gutxiagorekin eta irizpide gehiagorekin hartzen ikasi genuen. Baina negoziotik haratago, benetako erronka kolektiboan egon zen. Hilabete batez elkarrekin bizitzeak eta lan egiteak dena areagotu zuen: komunikazioa, desadostasunak, ikaskuntzak. Tentsio-, zalantza- eta neke-uneak izan ziren, baina baita konexio-, konfiantza- eta aurrerapen-uneak ere. Berlinek erakutsi zigun talde bat ez dela definitzen dena ondo doanean, baizik eta ziurgabetasunean eusteko gai denean. Bidaia hau ez zen soilik nazioarteko esperientzia bat izan, inflexio puntu bat izan zen. Kanpoan ekiteak eskatzen duenaren ikuspegi errealistagoarekin goaz, tresna sendoagoekin eta, batez ere, talde kontzientzia handiagoarekin. Proiektu lurreratuagoekin itzultzen gara, baina baita eraikitzeko zailagoa den zerbaitekin ere: lan egiteko eta harremanak izateko modu askoz zintzoago batekin. Berlinek ekintzaile gisa ez ezik, talde gisa ere aldatu gaitu.